Het jaar is nog maar net begonnen en we hebben alweer een klapper te pakken. De enorme hype van Call of Duty: Modern Warfare 2 is inmiddels al een beetje gaan liggen en dat betekent dat er weer wat plaats is voor wat frisse wind. Met Bayonetta hebben de mannen van Platinum Games een toch wel vrij opvallende game afgeleverd, met een knappe dame gehuld in zwart pak dat, geloof het of niet, gemaakt is van haar haren. Deze game kent een overduidelijke Japanse stijl die duidelijk aanwezig is en zal sommige misschien afweren maar onderschat deze game niet, het is een van de beste actie games in tijden.

De game speelt zich af in Vigrid, wat in een fictief Europa ligt. De game begint als Bayonetta ontwaakt uit een 500 jaar lange slaap. Omdat ze zo lang geslapen heeft kan ze zich maar heel weinig herinneren uit haar verleden. Door de game heen krijgt ze haar geheugen terug, het verleden van Bayonetta wordt niet alleen verteld in de vorm van tussenfilmpjes, maar af en toe komt er ook een soort tussenfilmpje naar voren waarin alleen plaatjes te zien zijn die worden ondersteund door een stem op de achtergrond. Ondanks dat ze aan geheugenverlies lijdt, weet ze een ding nog wel, ze heeft het gemunt op de afgevaardigden uit de hemel en is niet van plan om een gevecht uit de weg te gaan. Wat ze zich ook nog erg vaag kan herinneren is dat ze op zoek is naar een of andere edelsteen genaamd de ‘Left Eye’. Hoe ze in de diepe slaap terecht is gekomen word naderhand het verhaal vordert duidelijk.



Ben je niet zo van het verhaal, maar houd je wel van harde actie, dan kun je bij deze game nog steeds heel erg veel plezier beleven. Een van de dingen waar Bayonetta het namelijk vooral van moet hebben is de vette actie. Er zijn namelijk zo ontzettend veel brute combo’s, die ook nog eens gemakkelijk uit te voeren zijn. Daarom kan het af en toe zo zijn dat je zult denken of jij het wel echt bent die al die actie op het beeldscherm tovert. Ben je namelijk een beetje aan het buttonbashen en druk je vijf keer op de Y knop (Xbox 360), dan heb je inmiddels al 3 verschillende aanvallen uitgevoerd. Het begint met gewoon meppen, dan gaat het over in kogels die worden afgeschoten en als laatste eindigt het in een gigantische schoen die uit de lucht omlaag komt en de vijand een flinke klap geeft en je dus veel schade hebt aangericht, je hebt dus al een goede combo als je vijf keer dezelfde knop achter elkaar indrukt.

Als je kijkt naar het leveldesign van Bayonetta en andere games die de laatste tijd zijn uitgekomen, is Bayonetta toch wel een van de mooiere games. Het spel speelt zich af tussen Hemel en Hel, wat er voor zorgt dat je in hele fraaie gebieden en situaties terecht komt, denk hierbij aan oude steden die later ook nog onder lava komen te staan, ruïnes, ruimte en instortende bruggen. De monsters waartegen je het moet opnemen hebben vaak prachtige ontworpen pantsers aan, de grootte van je vijanden kan variëren van beeldvullende monsters tot aan de kleinere, met steroïde volgepompte elfjes.



De meeste vijanden die je tegenover je krijgt kun je zonder heel veel moeite te hoeven doen, doden. Dit komt omdat, zoals eerder al gezegd, je de beschikking hebt over heel veel combo’s. Rodon, een man die werkt in een bar en allerlei dingen aan Bayonetta verkoopt, heeft een heel scala aan wapens en nieuwe moves die je hoopt ooit allemaal te kunnen betalen omdat ze nogal duur zijn. Het is overigens wel handig om tussendoor wat nieuwe technieken te kopen want deze kunnen erg van pas komen bij het verslaan van latere vijanden. Al deze genoemde dingen kun je kopen met halo’s, dat zijn ringen die je overal voor kunt krijgen, zoals het openbreken van vazen, het kapot maken van een parkbankje etc.

De game wordt naderhand steeds moeilijker en moeilijker, daar komt ook een klein minpuntje bij kijken. Want om de wat sterkere en vooral grotere vijanden naar de grond te krijgen moet je hun aanval ontwijken om de zogeheten Witch Time te activeren. Alleen is het bij sommige vijanden zo dat ze heel lastig te ontwijken zijn en dan kan het dus voorkomen dat als je nog drie kwart van je health over hebt, je dan door één foutje zelf dood gaat. Als je eenmaal wat meer gespeeld hebt en weet hoe je vijanden aanvallen word het iets gemakkelijker, maar dit zal in het begin zeker voor wat frustratie zorgen. Ondanks dat je soms behoorlijk gefrustreerd kunt raken blijf je toch de drang houden om door te gaan. Dit komt vooral omdat het een gevoel van voldoening opwekt als het je na vele keren proberen dan toch lukt om de vijand te verslaan. Dat gevoel blijft een beetje in je achterhoofd zitten en iedere keer als je weer zo’n lastige vijand voor je krijgt denk je zo van: ‘Dit is meer eerder ook al gelukt, nu dus ook.’



Wanneer je in deze mode zit vertraagd de tijd, terwijl jij nog gewoon op volle snelheid alles kunt doen, dat is dus handig want zo kun je de vijanden een flinke klap toebrengen. Lukt het je om een bepaalde tijd niet geraakt de worden, dan kun je de Toture Attack gebruiken, dit is een klein Quick Time Event waarin uiteenlopende dingen in beeld verschijnen om je vijanden tot de dood te martelen, denk hierbij aan bijvoorbeeld de guillotine en door constant op een knop te drukken duwt Bayonetta de vijand met zijn hoofd door het gat om vervolgens het mes omlaag te laten vallen.

Aan het einde van elke eindbaas komt er een vergelijkbaar Quick Time Event naar voren. Wanneer je de eindbaas bijna gedood hebt kan Bayonetta een gigantisch monster oproepen dat gemaakt is van haar haren. Het monster bijt dan de eindbaas in stukken of trek zijn kop er af en eet hem op. Omdat het pak en het monster dat je kunt oproepen van Bayonetta’s haren gemaakt zijn verschijnt deze dame voor een paar seconden half naakt in beeld.



Als je je niet alleen focust op de actie maar gewoon globaal de game gaat bekijken valt het al snel op dat de game behoorlijk lineair is. Je voltooid wat puzzels die soms wel wat aan de moeilijke kant kunnen zijn, je verslaat wat gekke engelen en je verzamelt wat dingen om meer over de game te weten te komen. Dit laatst genoemde gebeurd in de vorm van boeken en cd’s. De boeken liggen op allemaal plekken verspreid en je kunt, als je ze vind, allerlei informatie over bepaalde vijanden te weten komen. De cd’s, eigenlijk zijn het lp’s krijg je niet zomaar, ze worden meestal in vieren gesplitst en alle vier de stukjes krijg je beetje bij beetje terug als je een sub-boss verslagen hebt. Deze lp’s kun je bij de eerder genoemde Rodon inleveren, deze zorgt er dan voor dat er bijvoorbeeld een nieuw wapens of moves in de shop beschikbaar komen.

Hoewel een groot gedeelte van de game heel goed in elkaar steekt, hebben de jongens van Platinum Games op het gebied van muziek toch wel een beetje te plank mis geslagen. Voor vrijwel ieder moment in de game wordt een soort Jazz achtige muziek gebruik die vaak niet bij het desbetreffende moment past. Hoewel de muziek niet altijd bij de desbetreffende situatie past is het geen kwelling om naar te luisteren. Vaak ben je zo druk bezig om je tegenstanders naar de grond te krijgen dat je niet echt tijd hebt om op de muziek te letten.



In tegenstelling tot de meeste games huisvest Bayonetta géén multiplayer, laat je door dat feit niet afschrikken want het gemis van een multiplayer modi wordt ruimschoots goedgemaakt met ongeveer 15 uur aan vette actie. De afwisseling van mooi ontworpen levels en de vele verschillende vijanden en combo’s zorgen ervoor dat de game blijft boeien. Omdat je na de eerste keer uitspelen vrijwel zeker niet alle items en moves hebt kunnen bemachtigen is het zeker de moeite waard om de game voor een tweede keer te doorlopen. Al met al is Bayonetta zeker een goede game om het nieuwe jaar mee te beginnen.

			Over de top actie	Muziek niet altijd op zijn plaats
			Groot scala aan combo's
			Groot, Groter, Grootst
			Knappe game chick Bayonetta
			Voldoening na verslaan van mega boss is groot

	Geluid	9.0		Gameplay	9.6		9.4
	Replay	9.5		Online	0.0
	Grafisch	9.4